သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ
ဆိတ္ကြယ္ရာတြင္လည္း ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ကံသံုးပါး အကုသိုလ္ကို မက်ဴးလြန္တတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား

"ေပးဆပ္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕သူမ်ား" ပရဟိတအဖြဲ႕

ရာဂပါးမွ တရားျမင္သည္။
ေဒါသပါးမွ သနားၾကင္သည္
ေမာဟပါးမွ အမွားျမင္သည္။
ထိုသံုးပါး မနားမေနႏွင့္...
(က၀ိဗႏၶနကထာ)

::=::=::=::=::=::=::

မလႊတ္ကာမ၊ မရသတိ၊
မရွိဆရာ၊ မပါအင္အား၊
မထားလံု႔လ၊ ဤငါး၀၊
တရားမရေၾကာင္းတည္း...
(က၀ိဗႏၶနကထာ)

#:-:#:-:#:-:#:-:#

ေသမင္းအစာ နင့္ခႏၶာကို တဏွာဘီလူး အေမွာင့္ပူး၍ အရူးျပင္ျပင္ နင့္ကိုယ္ထင္၏။

နင္ႏွင့္မဆိုင္ နင္ပိုင္မဟုတ္ နင့္ရုပ္နင့္နာမ္ နင့္သႏ ၱာန္ကို နင့္ဉာဏ္မစူး အေပၚျဖဴး၍ မူးမူးေမ့ေမ့ အမ်ားေလ့ျဖင့္ ေန႔ရက္အပံု လြန္ခဲ့တုံၿပီ။

အာရံု၀တၳဳ မီးစာစုကို မႈမႈရရ နင္အားက်လည္း ဓားျပေသမင္း သူ႔တပ္နင္းက မျငင္းဆန္သာ နင့္ခႏၶာသည္ ျပာပံုအၿပီး ျဖစ္လုနီးၿပီ...
(လယ္တီ)

*!*!*!*!*!*!*!*!*

အို-နာ-ေသ ဤသံုး၀၊ ပူမီးႂကြျဖစ္အင္။
ခႏၶာစဥ္ ဉာဏ္သက္ေရာက္၊ ထြက္ေပါက္ကိုတဲ့ ျပင္ဆင္။
အစစမာန္၀င္၊ တဏွာလွ်င္ ျမစ္ဖ်ား။
ဇဲြလံု႔လ အျမန္ယွဥ္မွ၊ သံသာျပင္ ဖင္မျမဳပ္၊
ဆံုးခ်ဳပ္တရား...
(က၀ိဗႏၶနကထာ)

<:-:><:-:><:-:><:-:>

ပုဂၢိဳလ္တြင္မည္ ေခၚၾကသည္ကား ေဖြနည္ရင္းျမစ္ ရွာ၍စစ္ေသာ္ ျဖစ္လွ်င္ပ်က္ျငား ခႏၶာငါးတည္း။
တရားထင္မႈ မူရင္းရႈက ႏွစ္ခုဧကန္ ရုပ္ႏွင့္နာမ္တည္း ေဖါက္ျပန္တတ္လွ သခၤ ါရမို႔ နိစၥၾကည္ခိုင္ ၿမဲမတည္သည္...
ပ်က္မည္မုခ် ပါတကား...
(လယ္တီ)

*^*^*^*^*^*^*^*

အိုျခင္းတစ္ျဖာ၊ နာျခင္းတစ္ေထြ၊ ေသျခင္းတစ္ျခား၊ ကြဲျပားတစ္တန္၊ ကံလွ်င္ဥစၥာ၊ ဤငါးျဖာကို၊ မကြာေန႔ည၊ ဉာဏ္သက္၀င္၍၊ ဆင္ျခင္ၾက။

(ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္)

^=^=^=^=^=^

အက်င့္မပါရင္ အသိေတြ ေသေနတတ္တယ္။ အသိကို အက်င့္နဲ႔ အသက္သြင္းေပးမွ တရားရွင္သန္မယ္။

(ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)

"*"*"*"*"*"*"*"*"

ပ်ိဳရြယ္စဥ္ခါ၊ လိုရာပါလ်က္
ငါတၾကြၾကြ။
အိုကာလ၌၊ ထလည္းမႏိုင္၊
ထိုင္လည္းမေကာင္း၊ ေလ်ာင္းလဲမသာ၊
လိုမပါဘူး။
ဇရာဤ၀ဋ္၊ ကင္းမလြတ္ႏိုင္၊
မခၽြတ္ေသေအာင္ ၊အၿမဲေဆာင္၏။
သားေခ်ာင္ေသြးခန္း၊ ေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ျမန္း၍၊
မလန္းမလူ၊ ဇရာဟူသည္၊
ဆံျဖဴသြားကၽြတ္၊ တြတြ႐ြတ္လ်က္၊
ယြင္းခၽြတ္ပ်က္ၿပိဳ၊ ေန႕တိုင္းအိုသည္၊
ဤကိုယ္ေပ်ာက္လိမ့္ မေႏွးတည္း.....
(မန္လည္ဆရာေတာ္)

<^>.<^>.<^>.<^>

က်င့္၀တ္က ခမ္း၊ စိတ္က ၾကမ္း၊
မဂ္လမ္း မေရာက္ႏုိင္။
က်င့္၀တ္ ျပည့္ႏွံ႔၊ စိတ္ႏူးညံ့၊
ေရာက္အံ့ နိဗၺာန္တိုင္။

<:>-<:>-<:>-<:>
သိမွ
သိ၊ မသိကို သိသည္။
မသိလွ်င္
သိ၊ မသိကို မသိ။


<><><><><>

ကၽြန္လူ႔ေဘာင္၊ တရားသံေ၀ေဆာင္လို႔၊
မီးသံုးေရာင္ အျမန္ၿငိမ္းကာပ၊
ဒုကၡာကို၊ ဆုတ္ခြာတိမ္းလို႔ရယ္၊
သိမ္းစို႔ဇာတ္လမ္း...

တရားဓမၼ website မ်ား

ျမန္မာစာလံုးေပါင္း သတ္ပံုက်မ္း...

ဆရာေတာ္မ်ား၏ ဓမၼရတနာမ်ား

သုတစံုလင္ စာၾကည့္တိုက္မ်ား

လူငယ္တို႔၏ ဓမၼရတနာမ်ား

အေကာင္းဆံုး ျမန္မာ online က႑စံု စာအုပ္စင္ႀကီး

ႏွစ္သက္ရာရာ...

တရားေတြကို ေ၀မွ်ၾကစို႔

Followers

ဘယ္နယ္ကလဲ?

* မေသခင္၊ ဉာဏ္ယွဥ္ *
* တရားျမင္ *
* နိဗၺာန္ မေသြ *
* ေရာက္ပါေစ….. *
***ဓမၼရတနာ သို႔ ႂကြေရာက္လာၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ သူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔... စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာျခင္း ႏွစ္ျဖာေသာ သုခမ်ားစြာႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစသတည္း...***

**************ဓမၼရတနာ ဆိုသည္မွာ**************

ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃ စတဲ့ ရတနာ သံုးပါးသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ရာ၊ ၾကည္ညိဳပူေဇာ္ရာ၊ အျမတ္တႏိုးထားရာ ရတနာသံုးပါး မဟုတ္ပါေလာ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ရတနာႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ရသနည္း ဟု ဆိုလာလွ်င္ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃတို႔၏ ေက်းဇူးဂုဏ္တို႔အား တန္ဘုိး မျဖတ္ႏိုင္ ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။

ဓမၼ ဆိုသည္မွာ ေလာကႀကီးတြင္ တည္ရွိေနေသာ အမွန္တရား၊ သဘာ၀တရား ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား မပြင့္ခင္ကတည္းကလည္း ရွိခဲ့သည္။ ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္မွာလည္း ရွိခဲ့သည္။ ျမတ္စြာ ဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း ရွိေနသည္။ အခ်ိန္တိုင္း၊ အၿမဲတမ္း မွန္ကန္ေနေသာ တရားသည္ ဓမၼပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

ရတနာကို ရတနာမွန္း မသိေသာသူတို႔သည္ အဖိုးအနဂ ၣ ထိုက္တန္လွေသာ ရတနာပံုအေပၚသို႔ ေရာက္ေနေသာ္ျငားလည္း ရတနာတို႔၏ တန္ဖိုးကို မသိသျဖင့္ မည္သို႔ ထုတ္ယူသံုးစြဲျခင္းငွာ မစြမ္းႏိုင္ သကဲ့သို႔ သံသရာ ၀ဋ္ဒုကၡ ဆင္းရဲတြင္းမွ လြတ္ကင္းရာ နိဗၺာန္လမ္းကို ျပညႊန္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼတန္ဖိုးကို မသိၾကကုန္ေသာ သူတို႔သည္လည္း ဗုဒၶသာသနာေတာ္၏ အႏွစ္သာရ တန္ဖိုးကို ထုတ္ယူသံုးစြဲ၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္းငွာ စြမ္းေဆာင္ ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ဓမၼတန္ဖိုးကို ရတနာကဲ့သို႔ အဖိုးတန္မွန္း သိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာလွ်င္ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ေအးခ်မ္းရာ နိဗၺာန္ကို မေသြဖီ ေရာက္ရွိၾကေပေတာ့မည္.....

*********

ဣတိပိေသာ ဘဂ၀ါ အရဟံ သမၼာသမၺဳေဒၶါ၊ ၀ိဇၨာစဏသမၸေႏၷာ၊ သုဂေတာ၊ ေလာက၀ိဒူ၊ အႏုတၱေရာ ပုရိသဒမၼသာရထိ၊ သတၳာ ေဒ၀မႏုႆာနံ၊ ဗုေဒၶါ၊ ဘဂ၀ါ။ သြာကၡာေတာ ဘဂ၀တာ ဓေမၼာ၊ သႏိၵ႒ိေကာ၊ အကာလိေကာ၊ ဧဟိပႆိေကာ၊ ၾသပေနယ်ိေကာ၊ ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတေဗၺာ ၀ိညဴဟိ။ သုပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ ဥဇုပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ ဉာယပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ သာမီစိပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ ယဒိဒံ စတၱာရိ ပုရိသယုဂါနိ အ႒ ပုရိသပုဂၢလာ၊ ဧသ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ အာဟုေနေယ်ာ၊ ပါဟုေနေယ်ာ၊ ဒကၡိေဏေယ်ာ၊ အဥၨလိကရဏီေယာ၊ အႏုတၱရံ ပုာေကၡတံၱ ေလာကႆ။ ယႆာႏုဘာ၀ေတာ ယကၡာ၊ ေန၀ ဒေႆႏိ ၱ ဘီသနံ။ ယဥွိ ေစ၀ါႏုယုဥၨေႏ ၱာ၊ ရတၱိႏၵိ၀ မတႏိၵေတာ။ သုခံ သုပတိ သုေတၱာ စ၊ ပါပံ ကိဥိၥ န ပႆတိ။ ဧ၀မာဒိဂုဏူေပတံ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။ ကရဏီယ မတၳကုသေလန၊ ယႏ ၱ သႏံ ၱ ပဒံ အဘိသေမစၥ။ သေကၠာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ သု၀ေစာ စႆ မုဒု အနတိမာနီ။ သႏ ၱဳႆေကာ စ သုဘေရာ စ၊ အပၸကိေစၥာ စ သလႅဟုက၀ုတၱိ။ သႏိ ၱႃႏိၵေယာ စ နိပေကာ စ၊ အပၸဂေဗ ၻာ ကုေလသြ နႏုဂိေဒၶါ။ န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥၥိ၊ ေယန ၀ိညဴ ပေရ ဥပ၀ေဒယ်ဳံ။ သုခိေနာ ၀ ေခမိေနာ ေဟာႏ ၱဳ၊ သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏ ၱဳ သုခိတတၱာ။ ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတၳိ၊ တသာ ၀ါ ထာ၀ရာ ၀ န၀ေသသာ။ ဒီဃာ ၀ါ ေယ ၀ မဟႏ ၱာ၊ မဇၩိမာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။ ဒိ႒ာ ၀ါ ေယ ၀ အဒိ႒ာ၊ ေယ ၀ ဒူေရ ၀သႏိ ၱ အ၀ိဒူေရ။ ဘူတာ ၀ သမ ၻေ၀သီ ၀၊ သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏ ၱဳ သုခိတတၱာ။ န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊ နာတိမေညထ ကတၳစိ န ကဥၥိ။ ဗ်ာေရာသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညႆ ဒုကၡ မိေစ ၦယ်။ မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊ မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရေကၡ။ ဧ၀မၸိ သဗၺဘူေတသု၊ မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။ ေမတၱဥၥ သဗၺေလာကသၼိ၊ မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။ ဥဒၵံ အေဓာ စ တိရိယဥၥ၊ဓ အသမၺာဓံ အေ၀ရ မသပတၱံ။ တိ႒ံ စရံ နိသိေႏၷာ ၀၊ သာယာေနာ ယာ၀တာႆ ၀ီတမိေဒၶါ။ ဧတံ သတႎ အဓိေ႒ယ်၊ ျဗဟၼ ေမတံ ၀ိဟာရ မိဓ မာဟု။ ဒိ႒ိဥၥ အႏုပဂၢမၼ၊ သီလ၀ါ ဒႆေနန သမၸေႏၷာ။ ကာေမသု ၀ိေနယ် ေဂဓံ၊ န ဟိ ဇာတုဂၢဗ ၻေသယ် ပုန ေရတိ။

*****ဂုဏ္ေတာ္မွန္းရည္ သဒၶါပြားသည္ ၾကည္ညိဳရွိခုိးမည္*****

ဓမၼေတးသံစဥ္မ်ား

*****Play ခလုပ္ကို ဖြင့္၍ သဒၶါပြားႏိုင္ပါသည္*****

သီရိရတနာ (ဖိုးေသာၾကာ၊ ပန္းအိျဖဴ)

ဂုဏ္သတင္းႏွင့္ ထံုသင္းၾကပါေစ (ဗညားဟန္၊ ပန္းအိျဖဴ)

အနႏ ၱငါးပါး ကန္ေတာ့ခန္း (စိုးစႏၵာထြန္း)

ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾကဆင္းရဲကင္းပါေစ (ကိုင္ဇာ)

ေက်းဇူးရွင္ (ပန္းအိျဖဴ)

ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျဖစ္ေစေသာ္ (ဗညားဟန္)

ေကာင္းက်ဳိးလိုရာဆႏၵျပည့္ပါေစ (နီနီ၀င္းေရႊ)

- တရားစာေပေတြကို ေလးေလးနက္နက္ ဖတ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္၊ တစိမ့္စိမ့္ေတြးရင္း တရားေတြကို လက္ေတြ႕ က်င့္ႀကံ အားထုတ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ -
.

အပိုင္း (၂) -----

ကၽြႏု္ပ္ရဲ႕ အသံကို ၾကားလိုက္ေတာ့ ရန္ျဖစ္ေနတဲ့ ေယာက္်ားေလး ႏွစ္ေယာက္ ၿငိမ္သြားပါေလေရာ။
“ဘာျဖစ္လို႔ ရန္ျဖစ္ေနရတာလဲ?”
“သားရဲ႕ လြယ္အိတ္ထဲက ဘုန္းဘုန္းေပးထားတဲ့ မုန္႔ဖိုးကို သူက သားမသိခင္ ယူထားတယ္။ သားက ျပန္ေတာင္းေတာ့ ျပန္မေပးဘူး ဘုန္းဘုန္း။ အဲဒါေၾကာင့္ သား သူ႔ကို လက္သီးနဲ႔ ထိုးလိုက္တာပါ”
“သူမ်ားရဲ႕ ပစၥည္းကို ခြင့္ျပဳခ်က္ မရပဲနဲ႔ မယူရဘူးလို႔ ဘုန္းဘုန္း သင္ေပးထားတယ္ မဟုတ္လား? ျပန္ေပးလိုက္စမ္း! ရန္မျဖစ္ရဘူးလို႔လည္း ဘုန္းဘုန္း ေျပာထားတယ္ မဟုတ္လား?”
အင္း….. အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကေလးေတြကို အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ဖို႔ သင္ၾကားေရးမွာလည္း ကၽြႏ္ုပ္တာ၀န္ပဲေလ။ ကေလးေတြရဲ႕ ပညာေရးသာမက အသိဉာဏ္ပညာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးမွာလည္း ဘ၀အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ပဲ။ အဲဒီ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္လို႔ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ဘ၀ကို ေပးဆပ္ထားတာေပါ့။

ဟိုတစ္ေန႔ကလည္း ကၽြႏ္ုပ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ေနေနတဲ့ သူငယ္တန္းက ကေလးတစ္ေယာက္ ထိုင္လ်က္နဲ႔ ငိုေနတာ ဘာျဖစ္လဲ လို႔ သြားၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ ဘယ္ဟုတ္မလဲ အဲဒီ ကေလးက အီအီးေတြ ေဘာင္းဘီထဲမွာ ပါၿပီး ငိုေနတာကိုး။ ကၽြႏု္ပ္မွာ ေက်ာင္းသားေလးေတြရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ သန္႔စင္ေပးရေသးတယ္။ စာသင္ေနရင္း တခ်ဳိ႕ အီးအီးထြက္က်တတ္လို႔ မရြံ႕မရွာ သန္႔ရွင္းေရး ျပဳလုပ္ေပးရတာကေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ အႀကိမ္ေပါင္း မေရႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဟူး… ကၽြႏ္ုပ္ဘ၀ကလည္း အေဖဆိုလည္း ကၽြႏ္ုပ္၊ အေမဆိုလည္း ကၽြႏ္ုပ္ ျဖစ္ေနပါေပါ့လား။ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေလး ကေတာ့ တဲကုပ္သာသာပါ။ တဲကုပ္ဆိုလို႔ အထင္ေတာ့ မေသးလိုက္ပါနဲ႔။ ကၽြႏ္ုပ္က အားကိုးရာမဲ့ေနတဲ့ မိဘမဲ့ ကေလးေတြကို အဲဒီ တဲကုပ္ထဲကေနၿပီး သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ဘ၀ အာမခံခ်က္ရေအာင္ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးမွာ။
လူေနၿခံဳၾကား စိတ္ေနဘံုဖ်ား ဆိုတဲ့ စကားပံုေလးဟာ ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ေပလား မေျပာတတ္။ ကၽြႏ္ုပ္ကို ကၽြႏ္ုပ္ စိတ္ဓာတ္ျမင့္တင္လိုက္တယ္။
အဲဒါက ဟိုး ေရွးေရွးတုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ဘုရင္ေတြ၊ မင္းညီမင္းသားေတြဟာ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းသား၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထြက္ေတြပဲေလ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေလးက ပညာတတ္၊ ပညာရွိေတြ၊ အသိပညာရွင္ေတြ၊ အတတ္ပညာရွင္ေတြ ေပၚထြန္းလာမယ္ ဆိုတာ ကၽြႏ္ုပ္က အခိုင္အမာ ယံုၾကည္ထားတာ။ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ေက်ာင္းကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံ ေအာက္ပိုင္း ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ အစြန္နားက ဆင္းရဲသား ရပ္ကြက္နားမွာေလ။
ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ တဲကုပ္ေက်ာင္းေလးထဲ စာသင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကေလးေတြကို ေလတိုက္ၿပီး ေနမေကာင္း ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ ပင္လယ္ ဓနိဖက္ကေလးေတြနဲ႔ ကာထားရေသးတယ္။ သူမ်ားေတြရဲ႕ အျမင္မွာကေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ေက်ာင္းေလးဟာ တဲကုပ္ေပ့ါ။ ေအးေလ ဘယ္သူေတြက ဘာေတြပဲေျပာေျပာ ကၽြႏ္ုပ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂုဏ္ယူၿပီး ႂကြားလိုက္ရမွာပဲ။
တစ္မ်ဳိးေတာ့ မထင္လိုက္နဲ႔ေနာ္။ အဲဒီ တဲကုပ္က ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ သီတင္းသံုးေနထိုင္ရာ၊ ကေလးေတြကို အသိပညာ၊ အတတ္ပညာေတြ မွ်ေ၀ေပးရာ ေရႊေက်ာင္းေတာ္ေလးေပါ့။ ကၽြႏ္ုပ္ကေတာ့ ဒီတဲကုပ္ ေရႊေက်ာင္းေတာ္ေလးကို ပညာ့ဘံုဗိမာန္ လုိ႔ အမည္နာမ ကင္ပြန္းတပ္ထားလိုက္တယ္။
မိဘမရွိတဲ့ ကေလးေတြ၊ ဆင္းရဲသား ကေလးေတြ အတြက္ကေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ေက်ာင္းေလးဟာ သူတို႔ေလးေတြအတြက္ ပညာႏို႔ရည္ေတြကို တိုက္ေကၽြးေပးေနတဲ့ ပညာ့ဘံုဗိမာန္ေလး ဆိုရင္ မမွားႏိုင္ဘူးေလ။ အဲဒီလို မိဘမဲ့ ကေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး ဒီကေလးေတြဟာ တိုက္ေက်ာင္းႀကီးနဲ႔သာ စာသင္ေနၾကရရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေပ်ာ္ရႊင္ေနလို္က္ၾကမလဲ။ အဲဒါက ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ စိတ္ကူး၊ အိပ္မက္ေလး အျဖစ္ ေတြးၾကည့္ေန မိတာပါ။
အဲဒီလို ပညာ့ဘံုဗိမာန္ေလးကို တည္ေဆာက္ထားတယ္ ဆိုေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္ကို ေငြခ်မ္းသာတယ္ လို႔ေတာ့ အထင္မႀကီးလိုက္နဲ႔ဦး။ တစ္ခါတေလ ကၽြႏု္ပ္ရဲ႕ ဒကာ၊ ဒကာမအိမ္ေတြက ဆြမ္းစား၊ ကြမ္းစားေလးေတြ ပင့္ဖိတ္ တတ္တယ္ေလ။ အဲဒီလို ဆြမ္းစား၊ ကြမ္းစားေလးေတြကို ႂကြေတာ့ ၀တၳဳေငြေလး၊ ဘာေလး အဆင္ေျပတာေပါ့။
၀တၳဳေငြေလး ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ဘာေလး ဆိုတာက ဆန္၊ ဆီ၊ ေဆး၊ ဆား၊ ငရုပ္၊ ၾကက္သြန္၊ လွဴဖြယ္အစုစု ေပါ့ဗ်ာ။ ဆြမ္းစား၊ ကြမ္းစား ပင့္ဖိတ္တာေလး မ်ားတဲ့ အခါဆိုရင္ ကၽြႏ္ုပ္ တာ၀န္ယူ ေကၽြးေမြးထားတဲ့ မိဘမဲ့ ကေလးေတြအတြက္ အဆင္ေျပတယ္။ လူ႔ေလာက စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ စီးပြားေရး တြက္ေျခကိုက္လို႔ စား၀တ္ေနေရး ေျပလည္တယ္ေပါ့။
တစ္ခါတေလမ်ား အလွဴအတန္းေလးေတြ ပင့္ဖိတ္မယ့္ ဒကာ၊ ဒကာမ မရွိရင္ ကၽြႏ္ုပ္မွာ ရင္ေလးေနရေသးတယ္။ ရင္ေလးေနရတယ္ ဆိုတာက ကေလးေတြအတြက္ပါ။ ကၽြႏ္ုပ္က ကေလးေတြ အားလံုးအတြက္ စားေသာက္ဖို႔ စားေသာက္စရိတ္။ ၿပီးေတာ့ လိုအပ္တဲ့ စာအုပ္စာတမ္းေတြလည္း ၀ယ္ေပးေနရတာကိုး။ ကေလးေတြရဲ႕ က်န္းမာေရး အတြက္လည္း ေဆးဖိုး၀ါးခက အစ ရွာႀကံေပးရေသးတာ။
ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘာပူစရာ ရွိမွာတုန္း။ သပိတ္တစ္လံုး ရွိေနရင္ အဆင္ေျပေနၿပီးသား။ သစ္ပင္ေတြ႕ရင္လည္း ေက်ာင္းအမွတ္နဲ႔ သီတင္းသံုးလိုက္လို႔ ရသား။ အခုက ကေလးေတြ အတြက္ ဆိုေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ တတ္ႏိုင္တာေလးနဲ႔ စီစဥ္ေပးရမွာေလ။
ေက်ာင္းစဖြင့္တဲ့ ရာသီက မိုးရာသီဆိုေတာ့ စာသင္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို မိုးမစိုေအာင္ ေခါင္မိုးကို ပင္လယ္ ဓနိဖက္ေတြနဲ႔ လံုေအာင္ မိုးထားရေသးတယ္။ အကုန္အက် သက္သာေအာင္ဆိုၿပီး ပင္လယ္ ဓနိဖက္ကို ခပ္က်ဲက်ဲေလး မိုးေပါ့။ နံေဘးကေန ေလတိုက္ၿပီး မိုးပက္မွာ စိုးလို႔ နံရံကိုလည္း ၀ါျခမ္းျပားနဲ႔ ညွပ္ၿပီး ပင္လယ္ ဓနိဖက္ကို ၀ါးႏွီးကို ႏႊာၿပီး ခ်ည္ထားရတာ။  ဒါမွ စရိတ္စက ကို ကာမိေစမွာေပါ့။ မကုန္သင့္တာ မကုန္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ အပင္ပန္းခံရမွာ။
ဘုန္းႀကီးဆိုတာ သူမ်ားလွဴမွ ရတာ။ ကိုယ့္ကို ပစၥည္းေလးပါး ဒါယကာအျဖစ္ မေလွ်ာက္ထားဘဲ နဲ႔လည္း အလွဴသြားခံလို႔ ရတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ပစၥည္းေလးပါး ဒါယကာ အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားတာေတာင္မွ ဒကာေတြမွာ စီးပြားေရး ေျပလည္လား၊ မေျပလည္ဘူးလား ဆိုတာကို ၾကည့္ရေသးတယ္။ ေတာ္ၾကာ အလိုက္မသိတဲ့ ဘုန္းႀကီး ျဖစ္ေနဦးမွာ။ ကၽြႏ္ုပ္ကလည္း ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ၿငိဳျငင္ခံရမယ့္ ဘုန္းႀကီး မျဖစ္ေအာင္လည္း ေနျပခ်င္ေသးတာ။
ျမန္မာႏိုင္ငံ ေအာက္ပိုင္းက ပင္လယ္နဲ႔နီးေတာ့ မိုးဦးက် ဆိုရင္ ေလေရာမိုးေရာ သိပ္ကို ျပင္းထန္တာ။ ေလက တိုက္ၿပီဆိုရင္ မုန္တိုင္းငယ္ အဆင့္ေလာက္အထိ ရွိတတ္တယ္။
“ေ၀ါ…..ေ၀ါ…..”
“ဂၽြတ္…..ဂၽြတ္…..၀ုန္း”

အပိုင္း (၃) သို႔ ဆက္ရန္…

0 comments

Post a Comment

မွတ္ခ်က္ေလးေတြ ေပးခဲ့ပါ

***သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးရပ္ကို က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္ေနၾကေသာ ဓမၼရတနာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား အားလံုးကို ေမတၱာပို႔သ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္***
ငါကား ေလာကထက္ အျမတ္ဆံုး၊ အႀကီးဆံုး၊ ခ်ီးမႊမ္းအပ္ဆံုး ျဖစ္သည္

"ေပးဆပ္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕သူမ်ား" ပရဟိတအဖြဲ႕

Search Box

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသား...

*ဗုဒၶံ ဓမၼံ သံဃံ - သရဏံ ဂစာၦမိ*

မွတ္တမ္း ပံုရိပ္မ်ား...

Loading...

တစ္ေနကြယ္ ေသနယ္သို႔ တစ္ခါမကူးခင္၊ ေကာင္းမႈတစ္ခု ျပဳပါေန႔စဥ္...

သမုဒၵရာေရလို လႈပ္ရွားေနတဲ့ စိတ္ကို စကၠန္႔တိုင္း ကုသိုလ္ ျဖစ္ပါေစ...

တစ္ရြက္ၿပီး တစ္ရြက္၊
ေႂကြရတဲ့ ရက္ရယ္၊

တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္၊
ေနရမယ့္ ရက္ရယ္၊

တစ္သက္ၿပီး တစ္သက္၊
ေသရတဲ့ ဘ၀ရယ္၊

သံသရာႏြယ္ ဆံုးေစေတာ့ကြယ္…

--------------------------------

ညီေတာ္၊ ေနာင္ေတာ္တို႔...

ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ အရာရာတို႔တြင္ ေတာ္၊ မွန္၊ ေျဖာင့္၊ အသိ၊ အက်င့္ အထက္တန္းက် ညီညြတ္ၿပီး သံသရာခရီး ေျဖာင့္တန္းေအာင္ က်င့္သံုးေနထိုင္ႏိုင္ပါေစ… ငါ့အတြက္မယူ သူတကာအတြက္ ေပး၍ ပါရမီေျမာက္ေသာ အလုပ္ လုပ္ႏိုင္ၾကပါေစ…

အခြင့္အေရး ဆိုတာ...


ရဟန္းရဲ႕ အခြင့္အေရးဟာ ဘာလဲ?
ရဟန္းရဲ႕ အခြင့္အေရးဟာ ရဟႏ ၱာ ျဖစ္ေရးပါပဲ။

ကိုယ့္အလုပ္သာ လုပ္တတ္ေစ...


ရဟန္းက လူအလုပ္ လုပ္ရင္ အကုသိုလ္ ပိုရတယ္။
လူက ရဟန္းအလုပ္ လုပ္ရင္ ကုသိုလ္ ပိုရတယ္။

ရိုးရွင္းတဲ့ ရဟန္း...


ရဟန္းဆိုတာ ရိုးရိုးေလး ေနမွ စိတ္ထဲမွာ ရွင္းေနတယ္။
ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလး မေနရင္ ကိေလသာေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနလိမ့္မယ္။

ရဟန္းတို႔ အလုပ္....

သာသနာေတာ္မွာ ရွိတဲ့ ရဟန္းေတြထဲမွာ ၀ိနည္းနဲ႔ အညီ ႀကိဳးစားသီတင္းသံုး ေနထိုင္မႈ မရွိတဲ့ ရဟန္းဟာ သာသနာဖ်က္ ရဟန္းပါပဲ။

ဒကာ၊ ဒကာမေတြကလည္း ၀ိနည္းနဲ႔ အညီ သံဃာကို ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ရမွာ ျဖစ္သလို သံဃာကလည္း အဲဒါကို ေလးစားလိုက္နာ က်င့္ႀကံရမွာ ျဖစ္တယ္။

ရဟန္းဆိုတာ ဘုရားမ်က္ႏွာ ၾကည့္ၿပီး တရားအလုပ္ လုပ္ရပါတယ္။

ပုဂၢိဳလ္ေနာက္ ဘက္လိုက္ၿပီး အရႈပ္ပိုေတြ လုပ္ေနဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး….

သာသနာျပဳ ပုဂၢိဳလ္ ဆိုတာ...


သူမ်ားကို သာသနာ မျပဳခင္
ကိုယ့္ကုိယ္ကို အရင္
သာသနာ ပ်က္ေနတာေတာ့
မျဖစ္ေစရဘူး။

မိမိလည္း မပ်က္ေစနဲ႔၊ သူတစ္ပါးလည္း မဖ်က္နဲ႔...

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ဆုိေသာ ရတနာ သံုးပါးကို ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါအား ေလ်ာ့နည္းလာလွ်င္ ရဟန္းျဖစ္ေစ၊ လူျဖစ္ေစ စာေပပညာမ်ား မည္မွ်ပင္ ကၽြမ္းက်င္ တတ္ေျမာက္ေနေစကာမူ မေတာ္ဘဲ ေခ်ာ္ေနသည္ကို သတိမူၾကေစခ်င္ပါသည္။

မိမိမွာ ရွိေသာ သာသနာလည္း ပ်က္စီးေနၿပီ ျဖစ္သလို တစ္ပါးသူတြင္း ရွိေနေသာ သာသနာေတာ္ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးေနၾကေပလိမ့္မည္။

စံျပနဲ႔ ဟန္ျပ...


လူအမ်ား ၾကည္ညိဳေလးစားၿပီး အတုယူႏိုင္ေလာက္တဲ့ စံျပရဟန္း ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ လိုတယ္။

ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ဟန္ျပရဟန္းပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

တူသံုးမ်ဳိး မျဖစ္ေစနဲ႔...

ရဟန္းက လူနဲ႔တူျခင္း။

မိန္းမက ေယာက္က်ားနဲ႔တူျခင္း၊

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက အိမ္နဲ႔တူျခင္း။

သဒၶါတရား ေလ်ာ့လာလွ်င္...


ရဟန္းျဖစ္ေစ၊ လူျဖစ္ေစ
ျမတ္စြာဘုရားကို ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရား ေလ်ာ့နည္းလာလွ်င္ သာသနာေတာ္ကို ညစ္ႏြမ္းေအာင္ လုပ္ေဆာင္လာၾကလိမ့္မည္။
ရဟန္းကလည္း သံဃာ အေပၚ လူတို႔၏ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားကို မဖ်က္ဆီးေလႏွင့္။ လူကလည္း ျမတ္စြာဘုရား အေပၚ ရဟန္း၏ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားကို မဖ်က္ဆီးေလႏွင့္.....

မည္သူ႔တာ၀န္နည္း?

ဗုဒၶဘာသာေတြ အက်င့္စာရိတၱပ်က္တာ၊
လူငယ္ေတြ ပ်က္စီးေနတာ ေတြ႕ရင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ရွက္မိတယ္။
ငါတို႔ ရဟန္းေတြဟာ
အဲဒါေတြမျဖစ္ေအာင္
အားစိုက္လုပ္ေဆာင္ ျပဳျပင္ ေပးၾကရမယ္။
ရဟန္းေတြမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။

ငါႏွင္႔ဆိုင္သည္

ကမၼႆကာ လူဗိုလ္ပါတို႔
ငါႏွင့္မဆိုင္ မတတ္ႏိုင္ဟု
မၿပိဳင္ခင္ရံႈး စိတ္ႏွလံုးကို
ဒုန္းဒုန္းႀကီးခ် ရွိေခ်ကမူ
ဗုဒၶသာသနာ ကြယ္ေပ်ာက္ရာ၏
အမ်ဳိးဘာသာ ကြယ္ေပ်ာက္ရာ၏...
---------------------------------

တို႔မလုပ္လွ်င္...

တို႔သာသနာ တို႔မလုပ္က
တို႔အျပင္ မည္သူ ရွိမည္နည္း.....

တို႔မလုပ္လွ်င္…
ျခားဘာသာ၀င္ ႀကီးစိုးလွ်င္
ဗုဒၶျမန္ျပည္ ေပ်ာက္မည္တည့္…..

တို႔ေတြ ေပးရမည့္ အခ်ိန္...

တို႔ ဗုဒၶဘာသာေတြ အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ေနဖို႔ အခ်ိန္မဟုတ္ၿပီ။
အမ်ဳိး ဘာသာ သာသနာေတာ္ တည္တံ့ တိုးတက္ ခိုင္ၿမဲေရး အတြက္ စည္လံုး ညီညြတ္စြာ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔သာ အခ်ိန္ေပးရေတာ့မည္...

သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔မည္သည္...

သစ္ပင္ႀကီးတို႔ မည္သည္ မလဲမခ်င္း အရိပ္ျဖင့္ ေအးၾကေစကုန္၏။

နံ႔သာတုံုးတို႔ မည္သည္ မကၽြမ္းမခ်င္း အန႔ံျဖင့္ ေမႊးၾကေစကုန္၏။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ မည္သည္လည္း မေသမခ်င္း အမ်ားအက်ဳိးကုိ ေဆာင္ရြက္ၾကကုန္၏။
(ေရွးဆရာေတာ္)

သာသနာ့အာဇာနည္ဆိုတာ...

ဗုဒၶျမတ္စြာ ေလာင္းလ်ာတုန္းက၊
ေနာက္ဆံုးအထိ ပါရမီ၊
လူနတ္မ်ားစြာ ခ်မ္းသာေရးမို႔၊
အသက္ေပးလို႔ ျဖည့္ခဲ့သည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာမို႔၊
ငါပါ အသက္ ဆံုးေစမည္၊
ေနာက္မဆုတ္ေပါင္ ခုလိုေတြးလို႔၊
ကုသိုလ္ေရးမို႔ ႀကိဳးစားမည္။

***************


ကုိယ္တည္းတစ္ေယာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႔
ခုေလာက္က်ဳိးကုတ္ အားမထုတ္ဘူး၊
ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ၏
ေရွးခါဘိုးဘ လက္ထက္ကပင္၊
ရသည့္တန္ဖိုး ထပ္မညိွးဖို႔
အားက်ဳိးမာန္တက္ ငါေဆာင္ရြက္သည္
ဆက္လက္တည္တံ့ပါေစေသာ္...
(အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

ငါးေလးေတြ အစာ ဆာေနၿပီ

ဓမၼ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား ေမာ္ကြန္း...

ကၽြႏ္ုပ္ သာဓု ေခၚမိသည္...

တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တိုင္းသူ ျပည္သား အားလံုးအတြက္ ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ အညီ အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး၊ ရတနာ သံုးပါကို ၾကည္ညိဳ၍ အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအား ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ပုဂၢိဳလ္ မည္သူကို မဆို သာဓု အႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚေပးေနမိပါသည္.....

နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔ ဘာကိုလုပ္

ပရဟိတ အလုပ္ ဆိုတာက ေပးဆပ္ျခင္းပါ။
ေပးဆပ္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ စြန္႔လႊတ္၊ အနစ္နာခံ သူေတြပါ။
စြန္႔လႊတ္၊ အနစ္နာ ခံသူေတြဟာ သူေတာ္ေကာင္း ေတြပါ။
သူေတာ္ေကာင္း ဆိုတာက ကုသိုလ္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႕သူေတြပါ။
ကုသိုလ္ ဆိုတာက နိဗၺာန္ကို ပို႔ေဆာင္ေပးေနတဲ့ တြန္းအားပါ။


ဒါေၾကာင့္ …

နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔
ေလာက ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ပရဟိတ လုပ္ၾကစို႔….. *****

ေပးဆပ္ျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕သူမ်ား

မွတ္ဖြယ္ရာရာ ဂ်ာနယ္

နည္းပညာ အလွဴရွင္မ်ား

Myanmar Calendar